Çoban Şiiri - Kasım Kobakçı

Zorlu tepelerin, ıssız yolunda,
Çobanlar, dereden taşır sürüyü,
Taze delikanlı, vardım dağlara,
Karanlık ormanda, girdim tuzağa.
*
Bakır güğümümün, sapı kırıldı,
Oyma kavalımın, ucu yarıldı,
Kader defterinde, hüküm verildi,
Tükendi nefesim, vaktim daraldı.
*
Ağabeyim, çoban dönmedi sanır,
Amcam, ağıllara inmedi sanır,
Yetiş ey yoldaşım, işit sızımı,
Dostlarım yadedip, ansın adımı.
*
Tez elden, ulaştır sözüm atama,
Yandı yürekleri, düştü mateme,
Yaralı bağrımı, sarsın ağalar,
Kanlı gömleğimi, gömün toprağa.
*
Vahşi yırtıcıya, yem eylesinler,
Aba hırkamızı, örtü kılsınlar,
Yarın ötelerde, yiğit kalsınlar,
Geçmiş acılardan, ibret alsınlar.
*
Zalim eşkıyalar, yurdu sarmasın,
Masum yürekleri, derde salmasın,
Bahar çiçekleri, yasta solmasın,
Dağlar ardındaki, destan bitmesin.