Biraz dağınık, biraz hoyrat, erkek değil.
Kız bu anlattığım sevgisiz kalmış.
Alaka, ilgi olmayınca duyguda sefil,
Okyanus misali, duygu girdabında boğulmuş.
Dağınık mı dağınık! Her parçası bir yerde.
Çıkarınca mantosunu, kolu durmaz bedende.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta