Akşam olunca hüzün çöker
Dalar giderim anılara
Ağırlaşır göz kapakları,
Bakamam yarınlara.
Bu gönül ne hayaller kurdu
Ne rüyalar gördü,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Akşam olunca hüzün çöker buralara,
Ağırlaşır göz kapakları,bakamam yarınlara.
Bu gönül ne hayaller kurdu,ne rüyalar gördü,
Kimi gerçek oldu,kimi gönül yordu.
Koca bir ömür,mum gibi eriyip söndü.
Gönül ayrıldı eşinden,
Pembeler gri günlere döndü.
Gençlik son buldu,yaş kemale erdi,
Yılların peşine düştü,sürüklendi.
Takat bitti,vakit tükendi.
Gönül kaybetti eşini,
Dünya tersine döndü,yitirdi güneşini.
Bilemedik kıymetini zamanın,mekanın,
Kaderin oyunu,caresi yoktur yanmanın.
Gönül çilesi bitti,yoruldu,
Hayat mücadelesi son buldu..........hos ve güzel bir siir daha okumanin keyfi ile kutlarim sayin bayan Erengil...yakup icik almanya
Mücadele yok olana kadar devam eder :-)Tebrikler şiire. Sevgilerimle Zahide Hanım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta