bir çocuk bir aynayı tükürürse yüzüme
bir kadın makasıyla kesiverse alnımı
sararmış kalbim içemez mor ırmaktan
çığdan kopan yumak gibi düşüverir üstüme
hayatın kıyısına asıverdiğim cübbem
fazlaca acı sızan biraz bal iliğinden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
