Isırgan bu, önce ısırır sonra da çarpar,
Çilekeş anam güler, başımı okşar, sarar,
Yansam da dinerdi başımı yasladığımda,
Kınalı elleriyle yunup yıkardı yandığımda.
Kendimi eğitmem görevim, vazifemdi işte,
Sadakati, metaneti, üşüyeni ve canı yananı,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta