Yaşam her insanı kendisiyle yüzleşmeye davet ediyor.
Kolektif karma tutumun sonuçları üzmeye başlayınca ne oluyor demeye ve uyanmaya başladı insanlık.
Kendi gölgesini gören ve o gölgeden çıkan bu yüzleşmekten yüz akıyla çıkar.
Kendisiyle yüzleşmek yerine kendi suçunu başkalarının üzerine yıkan yıkılır ve kendine karşı kaybeder.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta