Yaşam her insanı kendisiyle yüzleşmeye davet ediyor.
Kolektif karma tutumun sonuçları üzmeye başlayınca ne oluyor demeye ve uyanmaya başladı insanlık.
Kendi gölgesini gören ve o gölgeden çıkan bu yüzleşmekten yüz akıyla çıkar.
Kendisiyle yüzleşmek yerine kendi suçunu başkalarının üzerine yıkan yıkılır ve kendine karşı kaybeder.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta