Çıkar Eldivenleri Elinden
Çıkar Eldivenleri Elinden
Çıkar eldivenleri elinden,
Bırak ıslatsın yağmur.
Toprağın kokusu sinsin avuçlarına,
Üşüsün biraz, hatırla diye
Bu dünyanın hâlâ canlı olduğunu.
Dağların omzundan inen sis
Saçlarına dolansın usulca,
Otların arasından kalkan keklikler gibi
Yüreğin ürkek ama özgür olsun.
Bırak yağmur yüzünü yıkasın,
Şehrin kirli telaşını alsın senden,
Çoban ateşlerinin dumanı gibi
Göğe karışsın bütün yorgunluğun.
Bak, uzak tepelerde sürüler dönüyor ağıla,
Akşamın kızıllığı, keçi yünlerine sinmiş,
Rüzgâr, eski bir destanı taşır gibi
Adını fısıldıyor vadilere.
Ve sen,
Yağmur altında duran bir yolcu gibi değil,
Toprağın kendi çocuğu gibi dur şimdi,
Sevdayı da hüznü de
Göğsünde taşıyan bir dağ insanı gibi.
Çünkü yağmur diner, yollar susar,
Ama insanın içindeki o umut
Yaban çiçekleri gibi
Her bahar yeniden açar.
Salih ŞENOL
Şubat 2026
Salih ŞenolKayıt Tarihi : 14.07.2026 15:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kışın Şubat ayında keçilerimi otlatmak için ormana çıkardım.Günlerdir kar yağmıştı.Eldivenlerimi elime takmıştım, kar maskem vb Çok soğuktu. Sulu kar yağmaya başladı ormanda . Eldivenlerim ıslandı.O an cikardım eldivenlerimi ve karların üzerine attım. Çok duygulandım. Bu şiiri yazdım akabinde.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!