Çıkar Şiiri - Hasan Turgut

Hasan Turgut
141

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Çıkar

Ahım yerde kalır, sanma ha sakın.
Bir gün elbet seni, yakanlar çıkar.
Kim kalmış ebedi, etrafın -bakın.
Gün gelir, yerlere,, çakanlar çıkar.

Dal gibi savurulur, düsersin elbet.
Kimse yüze bakıp, etmez merhamet.
çöküp kalırsında,sebebi, namert.
Bir harabe misali, yıkanlar çıkar.

Her nereye kaçsan, bulunur izin.
Zeh’r eder hayatı, içinde sızın.
Çaresiz kalırda oğulla kızın.
Uzaktan el gibi,bakanlar çıkar.

Düştüğünü görse, kaldırmaz biri.
Makyaj zannedilir,,yüzün sifiri.
Acımaz müslümanı, nede kafiri.
Arkandanda kırk kulp, takanlar çıkar.

Güçlü, kuvettliyim, yapma cakanı.
Bir rüzgar devirip atar takanı.
Daha toplayamadan iki yakanı.
Yılanın zehriyle,sokanlar çıkar.

Bir ileri gidersin, üç kere geri
Hani yenilmezdin,doğuştan beri.
Anlatırsın derdini, dinlemez biri.
Söylersin,söylersin,bıkanlar çıkar.

Ne kibir, ne gurur,ne bu azamet
içinde kalmamış zerre merhamet.
Bu karadüzenden çıkma, devam et.
Şakağına kurşun, sıkanlar çıkar

Hasan Turgut
Kayıt Tarihi : 6.12.2015 15:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!