Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sahte dosttan çekenler, şekvadalar avazla!
İlan ile arıyor, çoklar gerçek bir ahbap.
Kimi olur teselli, kör oğluyla ayvazla,
Belli yakmış canını, kim olduysa muhatap.

Kimi yârden yakınır, arşa çıkar feryadı!

İnsan farklı olmalı; her şeyiyle hayvandan!
Fark-ı insan inançtır, artı; birde ameli!
İnse şeref bulaşmaz; makamlardan eyvandan!
Onu kılan muhterem; nezih kudsi emel’i.

Olmaz gaye insana; yemek, içmek eğlenmek!

Garib gelmiş şu İslam, yine Garib olacak!
Ekser gidip dalal’e, azlar muhlis kalacak!
Yetmiş iki fırkası, terk edecek caddeyi!
Geri kalan bir fırka, hakkı razı kılacak!

Şimdi gelmiş o zaman, emareler zuhurda!

Her deneni ölçmeye, var elimde ayarım,
Altın ise söylenen, alıp kalbe koyarım.

Zannetme ki bulunur, her denenin manası!
Hakka uyan kelamdır, deyimlerin alası.

Namaz için abdestin; kör şeytana ilk vuruş!
Arkasından bir kıyam; bil melun’a çift vuruş.

Nefse kıyam etmektir; zilletlerin esfel’i!
Dik duruşu savunan; nefse yağıp, esmeli.

Bilmez idin ey nefsim; bidayette din, ayet!
Kerim Rabbin lütfetti, sana etemm hidayet!
Öyle ise her zaman; şükret Rahim Mevla'ya;
Şayet başın sıkışsa; de duan da; “Huda yet! ”

Felek Hakkın memuru,
Odur onun amiri!
Ondan alır emir’i!
Yapmaz kula hiç kelek!
Gayet merttir şu felek!

Sensin beni yaratan,
Medet senden ey Rabbim!
Neyim varsa hep ata’n,
Şükür sana ey Rabbim!

Sen yarattın âlemi

Nedir sence marifet?
Dostum bana tarif et!
“Çok şey bilmek” diyorsan?
Bu yanlışı, tamir et!

Hak Habibe ne dedi?

Şu nefis başa bela,
Medet Allah’ım medet!
Islah olmadı hala,
Medet Allah’ım medet!

Sanki deve kuşudur,