Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Bitti gibi saltanat yandın sanki ey duman
Yıllar yılı bizlere neler ettin sen neler
Şu tertemiz havamız semle doldu bir zaman
Duman altı olarak geçti gülüm seneler

Zehirini gizledin yapıp tebdil kıyafet

Dünyadır bu diyar, değil’ ki uhra,
Burası oraya tarladır yalnız,
Dünyaya tan edip, yapılmaz tafra,
Askerlik yaparlar, insanlar yalnız.

İç içe olur, burada zıtlar,

Yâd eyledim mazimi,
Yeniden gördüm gibi.
Elem, keder, hazzımı,
Haramla kardım gibi.

Ettim ömrü der-hatır,

Ben onlardan biriyim, hamdolsun Yaradan’a!
Gerçi herkes bir halka, bu zincirde nihayet.
Geldik gani olarak, bütün insler şu hana!
Muterize cevaptır; şu hususta bin ayet!

Say organı, hasseyi! Kaçı bulur sayısı?

Memnu ise muhteva; bakma öyle yaşam’a!
Azap varsa sonunda; o hayatı yaşama!

Salik olmak batıla; mü’min için yaş ama
Ne yazı ki onu sen; hâkim ettin yaşam’a!

İnsan garip bir varlık, çok halleri acayip!
Tahlil etsen tavrını, fark edilir garaip.
Dört işlemi bilirde, bir kısmını hiç yapmaz,
İkisini çok yapar, son ikisi hep gaip.

Toplamayı çok sever, karıncalar misali,

Dört şey var ki hayatta; pek bilinmez kıymeti!
Hayat gençlik ve sıhhat, artı birde; zenginlik!
Şayet kullar yapsaydı, dört nimete kameti,
Sonsuza dek olmazdı, bu kullarda nadimlik

Çar çur eder hayatı; onu beleş sananlar!

Dost aradım yıllar yılı
Rehber ettim sırf akılı
Kırka yardım belki kıl
Bulamadım gerçek dostu

Kimi nakıs ve fakirdi

Âşık(!) ettin bülbülü,
Maşuk(!) kıldın şu gülü,
Mahcup ettin her gülü!
Dostum halin çok komik.

Âşık olmaz bülbülden!

Bir dost buldum kendime,
O dostların en hası.
Halil kılsa kendine?
O haslık müntehası.

Her dost ona fedadır,