Deli..! diyorlar bana, Nuh ‘a da demişlerdi. Dağların arasında inşa etti bir Gemi.
İsyan ediyordu O, putlara, Krallara. Kula kulluk etmeyin, diyordu insanlara.
Boşaldı çanak, çanak, Gökyüzünden Yağmurlar. Saltanatı yok etti, balçıklar ve çamurlar.
Hain..! Diyorlar Ona, genç bir yiğit İbrahim. Siyah baltasıyla devirdi İlahları.
On binlerce insanlık döküldü sokaklara. Hürriyet sancağıydı attılar Ateşlere.
Yeryüzü ve kainat lanet etti o anda. Boyunduruk altında var olan Köpeklere.!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta