Masal gözlü prenses, sonsuza kadar haklısın.
Sen bana bakmayınca elim gidemedi bir süre,
Bir süreliğine kayboldu bütün ilhamım.
Bazen yazamazsın gelmez şiir, uğramaz insana
İnanki Ben, en çok mesailere kapıldım.
Her hayat sekiz beş değil...
Kısa sürede mesafeler katettim,
Güzel bir semt aradım, buldum.
Her an yanımda işçiler oldu, yazamadım.
Adanmış halimi anlatmak istemedim bazende
Benim görevim bu, anlatmak doğru olamazdı
Sen, gerçekliğe inanırken. Ben dizelerle mi?
Hayata atılmak, bizi var edebilirdi, mücadele etmek.
Ben kaybolan sihirimin farkındayım zaten.
Nefesimi adıyorum, ruhumu ortaya koyarak.
Senin güvende olduğuna inanmak istiyordum.
Seni hayal kırıklığına uğratmamak.
Benim günahımdan ne olacak ki...
Ben, sensiz yaşamadım, seni bekledim.
İlk sevgilim sensin, dilersen ömrümün tatlı esareti...
İlk doğum günümü kutlama hayalim sensin.
Bana ilk hediye verende sendin, ilk sevende...
Senin sevgin en yüce olan ve en gerçek
Ben, senin asaletine ulaşmanın çabalarıyım.
Şiirin bir melankolisi var, ruhu hapseden.
Kapılıyordum, yanlış kelimelerle
Ama hepsini yendim.
Çift sıfır gemisine yetişemiyorum bir tek,
Ne olur bağışla,
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 2.10.2026 07:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



