ilk gün, soluk gökmavisinin altın çığları
ve gökcisimlerinin sonsuz beyazlığı
çook eskiden açtın büyük taç yapraklarını
toprak için felaketlerin bakiresi ve en ufağı
ince boyunlu kuğularla sarımtırak kuzgun kılıcı,
ve sürgün ruhların bu enfes defne ağacı,
yakut! tıpkı bir meleğin temiz ayak parmaklarıymış
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta