Çiçekler Açarken Hep Dalda

Bıraktım dünyanın yükünü,
Terk ettim sahte dost mülkünü,
Bu ıssız diyarda kaldım tek,
Çıkardım o kibrin kürkünü.
*
Koşmadım insanın peşinden,
Ayrıldım hırsın ateşinden,
Sakin bir köşe buldum öze,
Uzağım yarışın eşinden.
*
Neden isteriz hep durmadan?
Alırız hiç hesap sormadan,
Sevmek ne, unuttuk bütünü,
Ezeriz kimseyi sarmadan.
*
Karşılık beklemek ne diye?
Gerek yok alkışa, övgüye.
Saf sevgi ruhumun şifası,
Muhtacım sadece sevgiye.
*
Bir kaba hırkam var sırtımda,
Rüzgarlar esiyor ardımda.
Gösteriş neyime, boş işler,
Bulunmam kimsenin tahtında.
*
Herkes bir telaşta, yarışta,
Kaybolmuş yürekler barışta,
Kibrin o zehirli tadından,
Yoruldum ben bu aldanışta.
*
Varırdım sadelik şehrine,
Kapıldım o sessiz nehrine,
Bıraktım her şeyi geride,
Düştüm ben hiçliğin bahsine.
*
Ayaklar çıplaktır toprakta,
Bir huzur saklıdır yaprakta.
Bedensiz sevmenin zamanı,
Can bulur sevgimiz kurakta.
*
Kalmasın içimde ihtiras,
Çekilen dertlere tutmam yas,
Kendime eziyet edemem,
İçtiğim suya da yeter tas.
*
İstemem kimseyi geçmeyi,
Öğrendim ben sade seçmeyi,
Orta bir aklım var şükür ki,
İsterim dostlarla içmeyi.
*
İnsanlar överek kandırır,
Aklımı başımdan aldırır,
Hep takdir beklemek hatadır,
Bir hırs ki yollarda saldırır.
*
Karşılık bulmadan severim,
Sadece insandır değerim.
Kalbimde gizlidir bir cennet,
Özlemez olsam da överim.
*
Bırakın o sahte tahtları,
Açalım şu solmuş bahtları.
Yalınlık en güzel hediye,
Yıkalım yükselen katları.
*
Cömerttir dünya dert sunarken,
Cimridir iyilik anarken,
Mantığım almıyor bu işi,
Gözlerim yaşarıp kanarken.
*
Sevmeli ruhunu görmeden,
Kendini övgüye sürmeden.
Gerçek aşk yalındır özünde,
Çıkarın ağını örmeden.
*
Yalın ayak yürüdüm yolda,
Huzuru buldum sağda solda.
O kadar zor mu hep dost kalmak?
Çiçekler açarken hep dalda.