Bir çiçek. Adı huzur. Adı neşe. Adı mutluk. Adı sevği. Adı sayğı. Adı Anne baba aile. İnsan çiçek. İnsan doğa bunu anlaya bilmek için çok düşünmeye gerek yok. Yolu sevgiden geçen kalbller bilir. İnsan huzur neşe mutuluk sevgi saygı Anne baba aile bunları bilerek yaşamak insanı insan yapıyor. İnsan olmanın erdemine bu gerektiriyor. Sevgi derler ya yılanı deliğinden çıkarıyor derler ,işte bu insanın bilip. Sevmek ve sevgiye yol olur iyiliği dostluğa ve inancına yol olur . Yolunuz her zaman sevgiden geçsin.
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta