Güneşin kavurduğu çiçek çölde değildi
Yapraklarına kar taneleri düştü de,
Dumanı sardı kokusu
Yangınında gülücüğü umudunda saklıydı
Uçurtmaları bekler çiçeğin yaprakları
Ah alevler saçlarından tutuşuyor
Ah al yanaklı çiçeğin güzelliği savruluyor
Ah esir oluyordu aşk-ı mezarına
Ayın on dördünde kaderi yazılmamıştı
Kaldırımlarda deli divane gönlün rengiydi kaderi
Tut yaprağından uçurtmaları uçursun yaprakları
Buzun içinde közü doğurdu kalbi
Minicik bedeni bu dünyaya dar geldi
Bir çiçeğin aşkını, kalbin kadehinden bir yudum içmeyen
NEREDEN ANLASIN Kİ!
Kayıt Tarihi : 3.04.2026 15:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!