Bilinmez akıbet nerde biter, nerde başlar,
Köyümün süsüydün, gözümde yaşlar,
Nerede dalında tüneyip öten kuşlar,
Kimler dikti, kimler kesti seni ceviz ağacı.
Nerde meyveni yiyen yarenler yarlar,
Şimdi kimsesiz kalmış bizim diyarlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta