Cevapsız Mektuplar Şiiri - Zafer Unsal 2

Kırık dökük harfler ile yazıyorum bu mektubu,
Yılların yükünü taşımaktan kırıldı çoğunun sağı solu,
Bazı kelimelerimi okuyamazsan eğer bil ki bir tanem ,
Düşüp kalmışlardır bir yerlerde , tıpkı benim gibi,
Ve cümlelerimde devriktir belki yılların yorgunluğundan....

Yine biraz umutsuzluğum bulaştı ,mürekkebe,
Ondandır belki , bu mektubun cansız ve soluk rengi,
Onun için hep geceleri yazıyorum ben bu mektupları ,
Biraz gecenin o safran karası rengi içine biraz diye....

Hayallerimde ki bu yırtıkları dikmeye çalıştıkça,
Her gün bir başka yerden sökülen umutlarımı ,
Bilmem sana tarif edebilir mi bu mektup halimi sana ama,
Bu soluk mürekkep yeterse ve durabilirse ayakta,
Sağı solu kırılmış bu harfler ve devrik cümleler,
Ve eline geçerse, okursan bu mektubu , belki anlarsın....

Bu kaçıncı mektup sana yazdığım ,inan hiç saymadım,
Nasıl gökyüzünde ki yıldızları sayamaz ise insan işte öyle,
Ve nasıl sert bir kayaya düşer de insan , kırılır eli ayağı,
Belki de ondan kırık dökük bu mektuptaki harfler ve umutlarım,
Sen bir kere bile mektuplarimi okuyup cevap vermediğin için....

Şimdi otur sevdiğim , oku bu mektubu ,satır satır ,cümle cümle,
Öp , o kırık dökük yerlerinden harflerimi tek tek ,
Ve kalksın , o yorgun devrik cümlelerim birer birer ayağa ,
Can bulsun bu mektubun bu soluk rengi , o gözlerinin karasında,

Şimdi otur sevdiğim , yaz bir mektup ,
Öp o yırtılmış, sökük hayallerimi ,dik birer birer,
Kaldır , o kırık dökük harfler gibi beni de ayağa,
Umutlarım canlansın tıpkı gözlerinin rengi gibi ışık ışıl,
Kaldır bu kırık dökük hayallerimi bu mektup gibi ayağa.....