Çarparak yosun tutmuş kayalıklara,
El sallıyorum..
Vakitsiz geminin umutsuz yolcularına...
Bırakarak kendimi terkedilmiş sonsuzluğa,
Veda ediyorum..
Anlamsız hayatın gözyaşlarına..
Ben bir cesedim köprüden atılmış,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta