Cananım oldun,gönül sabahlarıma doğdun hergün ağlayarak.
Elimi sürdüğüm yüzünden,öfkeyle sildim gözyaşını haykırarak.
Rüyalarımda aşkla uyuttum hep sevgini,kollarımda sallayarak.
En karanlık gecelerden,sevgiyle süzüldü gözlerin uyuklayarak.
Nazlı rüzgarlarla dalgalanarak büyüdü sevgin,aşkla çoğalarak.
Canımın cananı biricik torunum cerenimin tertemiz sevgisine.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




ne kadar buyulu bir siir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta