Hiçliğimizden başlar asıl yolculuk,
İlmek, ilmek dokunur rahimlerde kan.
Hissizliğimizden ise kaybederiz.
Başladığı yere döner herşey.
Yani hiçliğin kaynama noktasına.
Cehennem çukurlarına yakın yerlerinde yaşamaktır onun serüveni artık.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta