Cennetine Girmek Şiiri - Melenizm Mlk

Adımlarım yorgundu dünya yokuşundan,
Gözlerindeki o gizli kapıya varana dek.
Bütün gürültüleri susturdum arkamda,
Bıraktım ceplerimde ne kadar hüzün varsa.
Sırf senin eşiğinden geçmek,
Yalnızca senin cennetine girmek için.

Bir adım, sadece küçük bir teslimiyet...
Ve ruhum o sınırı geçer geçmez,
Zamanın sustuğunu hissettim içimde.
Ne bir kış soğuğu kaldı ne bir sürgün acısı,
Senin gökyüzünün altında nefes almak,
Yeniden başlamaktı her şeye, kuralsız ve özgür.

Duvarları yoktu bu ülkenin, sınırları belirsiz,
Bir tebessümünle kurulmuştu her bir köşesi.
Irmaklarından sadece şefkat akıyordu,
Ve sesindeki o kadim huzur,
Daha önce hiç bilmediğim bir baharın
En güzel müjdesiydi.

Şimdi buradayım, tam da ait olduğum derinlikte,
Dünyayı bir gölge gibi bıraktım geride.
Senin cennetine girmek;
Bütün yolları unutup,
Kendimi sende bulmaktı,
Ebedi bir dinginliğin tam kalbinde.