Hayat gitti avuçlarımdan bağıra bağıra
Hani her gece sarılıpta yalnızlığıma
Döktğüm göz yaşlarım varya
Her damlası hesap sorar oldu bana
Bunca dertle bunca acıyla
Ben güçlüydüm kolay kolay yıkılmadım ama
Çok içerledim şu kahbe haksız hayata
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta