06 Ekim 1969- Ankara
Sokak köpeklerine paçamı kaptırır gibi,
Bir çengiye gönlümü kaptırmışım.
Aklımın yedi sülalesini o dakika,
Kendi ellerimle,
Hiç bedelsiz satmışım.
Çengi ki, ne çengi…
Öyle bir nazlı, öyle bir işveli ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğine sağlık değerli dost kalem
Yine bugün okuduğum en mükemmel şiirlerden biriydi Çengi...
Anlamlı, doyurucu, etkili ve yalın...Tam Puan + Ant.
Sevgilerimle....
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta