Cemre Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Düşer ilk cemre göğün bağrından,
Esmeye başlar yeniden ılık bir rüzgâr.
Sıyrılır toprak ölüm uykusundan,
Erimeye başlar yüce dağlardaki kar.

Havada bir ürperiş, hafif bir ısı,
Mavi atlas çözülür ilmek ilmek.
Gülümser gökyüzünün ürkek kızı,
Başlar alemde umuda yürümek.

İkinci cemre suya can üfler birden,
Girer nehirler o delişmen çağına
Bir muştu yayılır sanki derinden,
Çiçekler üşüşür ağaçların dalına

Akisler oynaşır gümüş göllerde,
Çözülür buzların soğuk kilidi.
Bir eski şarkı başlar dillerde,
Unutur gönüller gamı, kederi.

Üçüncü cemre toprağa dökülür,
Isınır bağrı o dertli ananın.
Kışın buzu yüreklerden çözülür,
Rengi değişir o an her yanın.

Fışkırır yeşilin en taze tonu,
Çiğdemler başını kaldırır taştan.
Gelmiştir kışın o korkunç sonu,
Dünya yaratılır sanki yeni baştan.

Kuşlar özgürlüğe kanat çırpar
Gökkuşağı sarar göğün belini.
Güneş sevimli haliyle göz kırpar
Bahar uzatır canlara sıcak elini.

Cemreler müjdeler kutlu vuslatı,
Hayat yeniden fısıldar adını.
Gözlere ferdir bahar ihtişamı
Canlar alır yeniden dünya tadını.
2023