Vur kılıcı artık boynuma cellat
Zevk mi alıyorsun yavaş yavaş öldürmekten
Acı çektirmekten
İşkencenin en alasını yaparken kahkaha atmak
Mutluluk mu veriyor sana
Hiç mi umudun yok kahpe dünyadan
Hiç mi aklına gelmez elindeki kılıcın
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta