Celal Odabaş Şiirleri - Şair Celal Odabaş

Heba oldu ömrüm fark edemedim,
Yılların suçu yok hata bendedir.
Çıkar dünyasında çark edemedim,
Kulların suçu yok, hata bendedir.

Eğilmedim, bükülmedim kırıldım,

Neden insan egoist, hep kendisi haklıdır,
Hürriyeti sınırsız, başkası yasaklıdır?
Temiz yüzlü görünür, ruhu çok pasaklıdır,

Görebilse aynada, ruhundan vazgeçecek,
Gün gelecek her fani, bu şerbeti içecek.

Korkmadım hiçbir şeyden,
Anlaşılamamaktan korktuğum kadar.
Kelimeler manasız,
Cümleler anlamsız kalacak diye.
Sustum.
Sakladım.

Bahar değmiş saçlarının teline,
Güne hasret kalmış kar çiçekleri,
Ilgıt ılgıt esen seher yeliyle,
Bir hayale dalmış kar çiçekleri.

Bir hayale kandı, kapıldı gönlüm,
Yalan hülyalara dalasın gülüm.
Beyhude harcandı, tükendi ömrüm,
Sen de sararasın, solasın gülüm!

Saçıma kar yağdı, gözümde pus var,

Bana gökyüzünü yıldızları al getir!
Bana, bana Göktürk’ü, Oğuz’ları al getir!
Gürzü, cihan titreten Yavuz’ları al getir!

Ezanlar susmayacak, bu bayrak inmeyecek;
Türk-İslâm meşalesi ebedî sönmeyecek!

Gel gönül gidelim bizim ellere,
Buralarda kadir kıymet bilen yok.
Sırrımızı ayan etme ellere,
Aylar geçti kapımızı vuran yok…

Geceler karanlık ıssız geceler,

İyi kötü eşin dostun hat’ırına,
Çileleri hep yüklendin sırtına,
Yüreğinde kopar deli fırtına,
Hiç mi esip savrulmazsın be gönül!

Yalan dünya, derde deva ne arar,

Bir gün, bir bahar,
Bir ay Sonbahar,
Bir yıl karakış,
Bir ömür, yokuş mu yokuş.
Sırtta taşınmış bunca yük.
Başı dumanlı bir dağ,

Sana,
Sırça saraylar vadetmişti yüreğim.
Üzgünüm,
Veremedim.
Ben,
Mark, Dolar milyoneri değil;