Yine bir karanlıkta yazıyorum,
Elimden geleni yapmaya, düşünmemeye çalışıyorum.
Neler deniyor, neler konuşuyor, neler düşünüyorum.
Ama bir karanlık çöktüğünde yine seni görüyorum.
Yüzünün, gözünün çizgilerini silemiyorum zihnimden.
Burdayım, karanlık çökünce şimdi.
Nasıl geçtiği bilinmez günün sonunda,
Usul usul kapanırken gözlerim buraya gidiyorum.
Yine sensin, gerçekliğin yanından ayrılırken düşlediğim.
En çok burayı seviyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!