Gönül çerağın yandıran,
Söndüren aşktır insanı.
Bahtiyar edip güldüren,
Ağlatan aşktır insanı.
Güller açtırıp solduran,
Tutsaktır bağlıdır elim
İş yok gönülden azade
Lal olur tutulur dilim
Söz yok gönülden azade
Uçan kuşlar uçmaz olur
Ölmeyecek olan nedir dünya da
Ten ölür ölümsüz nesne gönüldür
Aşk ile yürünen hakkın yolunda
Yorulmaz kocamaz nesne gönüldür
Yaşamdır dünyanın en kutsal işi
Serveti deniz yurdumda,
Gönül fukarası olduk,
Ne güleriz ne ağlarız,
Duygu fukarası olduk.
Şöhret olur,ünlenir'iz,
Beni dertlere düşürdü,
Ey dostlar gönül işte bu.
Bir aklım vardı şaşırdı,
Ne deyim gönül işte bu.
Akılsız gönül işte bu.
Bir olalım diye çok diller dökme,
Gönüller ayrıysa diller bir olmaz.
Sen kendi aklınca muhabbet etme,
Lisanlar ayrıysa yollar bir olmaz.
Gece yol kaybolur yolcu ne gürsün,
Bir söz anlamaza çok diller dökme,
Fikir bir olmazsa diller bir olmaz.
Olur olmaz ile sen yola gitme.
Bir dava olmazsa yollar bir olmaz.
Dünyalar ayrıysa iller bir olmaz.
Bir ateş topudur,aşk yakıp yıkar,
Gönül şehrim yanar yanar sönmezmiş.
Bu kaçıncı vurgun,kaç yıllık hasret,
Gidenler unutur geri dönmezmiş.
Gariplere sevda bile gülmezmiş
Kendini sultan sananlar,
Biz'ki gönül sultanıyız.
Hepten yoksul sanman bizi,
Biz'ki gönül Karunuyuz.
Yol gideriz yol içinde,
Ekmeğimiz gam dır bizim,
Bal olsa haram yemeyiz,
Yüreğimiz saray bizim,
Zindanda yatar yılmayız.
Yolcusuyuz hakikatin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!