Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Celal Işık

Öyle muhtacım ki sevdiğim sana
İlk göz ağrım sensin yarenim sensin
Sen benden gideli küsüm cihana
Tek muradım sensin son çarem sensin

Sensizliğin zindan eyler sarayı

Devamını Oku
Celal Işık

Gönlümün baharı soldu
Bir tek sen solmadın gülüm
Akan göz yaşım sel doldu
Bunu sen bilmedin gülüm

Kış oldu ömrüm baharı

Devamını Oku
Celal Işık

Güzel kimmiş bana sorma,
Gönlüne sor ,gönlüne sor.
Aşk ne diye akıl yorma,
Gönlüne sor,gönlüne sor.

Neden dalıp gittiği mi,

Devamını Oku
Celal Işık

Sahibine kul misali
Bağlanma dur deli gönül
Gülün bir adı da çile
Sen çile dur deli gönül

Gönül gönül şaşkın gönül

Devamını Oku
Celal Işık

Gönül çerağın yandıran,
Söndüren aşktır insanı.
Bahtiyar edip güldüren,
Ağlatan aşktır insanı.

Güller açtırıp solduran,

Devamını Oku
Celal Işık

Tutsaktır bağlıdır elim
İş yok gönülden azade
Lal olur tutulur dilim
Söz yok gönülden azade

Uçan kuşlar uçmaz olur

Devamını Oku
Celal Işık

Ölmeyecek olan nedir dünya da
Ten ölür ölümsüz nesne gönüldür
Aşk ile yürünen hakkın yolunda
Yorulmaz kocamaz nesne gönüldür

Yaşamdır dünyanın en kutsal işi

Devamını Oku
Celal Işık

Serveti deniz yurdumda,
Gönül fukarası olduk,
Ne güleriz ne ağlarız,
Duygu fukarası olduk.

Şöhret olur,ünlenir'iz,

Devamını Oku
Celal Işık

Beni dertlere düşürdü,
Ey dostlar gönül işte bu.
Bir aklım vardı şaşırdı,
Ne deyim gönül işte bu.
Akılsız gönül işte bu.

Devamını Oku
Celal Işık

Bir olalım diye çok diller dökme,
Gönüller ayrıysa diller bir olmaz.
Sen kendi aklınca muhabbet etme,
Lisanlar ayrıysa yollar bir olmaz.

Gece yol kaybolur yolcu ne gürsün,

Devamını Oku