Gönlümün baharı soldu
Bir tek sen solmadın gülüm
Akan göz yaşım sel doldu
Bunu sen bilmedin gülüm
Kış oldu ömrüm baharı
Güzel kimmiş bana sorma,
Gönlüne sor ,gönlüne sor.
Aşk ne diye akıl yorma,
Gönlüne sor,gönlüne sor.
Neden dalıp gittiği mi,
Sahibine kul misali
Bağlanma dur deli gönül
Gülün bir adı da çile
Sen çile dur deli gönül
Gönül gönül şaşkın gönül
Gönül çerağın yandıran,
Söndüren aşktır insanı.
Bahtiyar edip güldüren,
Ağlatan aşktır insanı.
Güller açtırıp solduran,
Tutsaktır bağlıdır elim
İş yok gönülden azade
Lal olur tutulur dilim
Söz yok gönülden azade
Uçan kuşlar uçmaz olur
Ölmeyecek olan nedir dünya da
Ten ölür ölümsüz nesne gönüldür
Aşk ile yürünen hakkın yolunda
Yorulmaz kocamaz nesne gönüldür
Yaşamdır dünyanın en kutsal işi
Serveti deniz yurdumda,
Gönül fukarası olduk,
Ne güleriz ne ağlarız,
Duygu fukarası olduk.
Şöhret olur,ünlenir'iz,
Beni dertlere düşürdü,
Ey dostlar gönül işte bu.
Bir aklım vardı şaşırdı,
Ne deyim gönül işte bu.
Akılsız gönül işte bu.
Bir olalım diye çok diller dökme,
Gönüller ayrıysa diller bir olmaz.
Sen kendi aklınca muhabbet etme,
Lisanlar ayrıysa yollar bir olmaz.
Gece yol kaybolur yolcu ne gürsün,
Bir söz anlamaza çok diller dökme,
Fikir bir olmazsa diller bir olmaz.
Olur olmaz ile sen yola gitme.
Bir dava olmazsa yollar bir olmaz.
Dünyalar ayrıysa iller bir olmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!