Gücü olan konmuş, köşke,saraya,
Yıkık viraneler,yoksula kalmış.
Zengin tanrı diye tapmış paraya,
Yaratana tapmak,fakire kalmış.
Kimi'si doymazken dünya malına,
Dindi,imandı ne gezer,
Zenginin Allah'ı para
Para okur para yazar
Bunların kitabı para
Postu için insan yüzer,
Zalimin imanı para.
Yükseklerden uçar,engin gelmezsin,
Ey gönül seninle,başım belada,
Güzel çokta gör'ki,sen beğenmezsin,
Ey gönül seninle,başım belada.
Diyar.diyar gezer,güzel ararsın,
Ey gönlüm sen bir hayale aldandın.
O hayale kandığına değmezmiş.
Çok sevdin de tez hüsrana uğradın.
O vefasız sevdiğine değmezmiş.
Ey gönlüm sen bela mısın başıma?
Bilim sonsuz bir ummandır,
İçtim yuttum diyemezsin,
Kainatın her sırrına,
Çözüm buldum diyemezsin.
Bilmediğini bilirsin
Bu gün deli gönlüm,efkarlı yine,
Başımda'ki sevda yeli eğlenmez.
Sen gittin yaz ömrüm kış oldu bana,
Ömür dağında kar,tipi eğlenmez.
Aklımı bıraktım,doğduğum yerde,
Dostlar bu derdime derman
Desem bir çare olur mu
Zalim yar şu eski harman
Durup durup savrulur mu
Harap oldu gönül yuvam
Yüce bir dağ gibi kalksın'ki başın,
O ilk gün ışığı,üstüne doğsun,
Alın teri döküp,bir bahçe kur'ki,
O ilk yağan yağmur,üstüne yağsın.
Bağda biten gülün ömrü çok olmaz,
Yağmuru dökülmüş bulut gibiyim
Ne ağlaya bildim ne güle bildim
Benim bildiğim şu koca dünyada
Ne yaşaya bildim ne öle bildim
Yarim diyemedim sevdiğim yare
Yar ne zaman seni görsem
Ben kendimi unuturum
Gül yüzünü seyre dalsam
Şu dünyayı unuturum
Bana cansın bu alemde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!