Şehrin sokaklarında ıssızlık hâkim.
Boz bulutlardan çamur yağmakta
Duvarlarda yankısı yok kahkahaların
Kuşatmış baharı: Bir leş kokusu..
Her Âdemin yüreğinde: Güneş korkusu..
Şehrin şakaklarına bir zehir hâkim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta