Hz peygamber döneminde, Cebrail aleyhisselam tarafından dönemin münafıklarının listesi efendimize teslim edilir.. Efendimiz de bu listedeki isimleri, dönemin sır katiplerinden huzeyfetül yemaniye bildirir...
Haberi alınca,dönemin en gözü kara müslümanlarından biri olan hz ömerin uykuları kaçar... Kendisi henüz hayattayken cennetle müjdelenen 10 kişiden biri olmasına rağmen, korkudan uyku uyuyamaz hâle gelir..işi gücü bırakır... Huzeyfetül yemani'nin peşine düşer.. Günlerce onun peşinde dolaşır..sürekli onun önünü keserek;
-"Ne olursun bana söyle...Bende o münafıkların içindemiyim" diye ona adeta yalvarır... Huzeyfetul yemani;
-ya Ömer sen zaten cennetle müjdelenen on kişiden biri değil misin..? Nedir bu telaşen diyerek onu uzaklaştıırmaya çalışır...
İşte o dönemki iman böyle bir imandı..
Vah bizim halimizeki, şimdilerde beş vakit namaz kılan, kendisini cennetlik zannediyor..üç tane zikri peşpeşe sıralayan kendisini derviş zannediyor..Beş kuruş sadaka veren, kendisini Ebubekirle aynı cennette görüyor..Yola çıkıp, üç tane slogan atan kendisini Allahın aslanı Ali ile aynı görüyor...
Soralım kendimize...Hz ömerin imanımı bizden daha zayıftı...Yoksa şeytanmı bize rahmani yollarla yanaşıp, kulağımıza;
-sen zaten cennetliksin..keyfine bak.. diye fısıldıyor...
Bilmiyorum...
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!