Çaycı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sabahın en erken vaktinde gemi kalktı limandan,
Elinde çay tepsisiyle hızlıca geçtin oradan.
*
Taze çaylar geldi diye bağırıp durur herkese,
Sesini duyan yolcular kapılır hemen hevese.
*
Dalgalar beşik gibidir o hiç düşmeden yürürdü,
Bütün o geniş salonu baştan aşağı görürdü.
*
Bardakları şıngırdatır ustaca döker de çayı,
Gözleriyle hesaplıyor satacağı koca payı.
*
Kimi şeker atar durur kimi yudumlar şekersiz,
Yorulmak bilmeyen adam çalışıp durur kedersiz.
*
Boşalan tüm bardakları saniyelerle toplardı,
Gemi dalgalarla coşar o da sevinçten zıplardı.
*
Demlikteki son yudumu usta bir hisle ayırır,
Daima soğuk havada titreyen genci kayırır.
*
Tepsideki maden sesi bitmeyen yolun aslıdır,
Çaycının o gür nefesi bu hikayenin faslıdır.
*
İnsanlar çekip gidince koca gemi ıssızlaşır,
Çaycı bardağı yıkarken yeni turlarla kaynaşır.