Çay Tiryakisi Şiiri - Kasım Kobakçı

Çay tiryakisi ben mişim meğer?
Derdime derman sen mişsin eğer?
Bir kaç yudum çay ince belinden,
Ayaklanmaya yeter yeniden...
*
Yorgun düşen şu can mıymış meğer?
Taze bir soluk kan mıymış eğer?
Bir kaç sıcak köz ocak başında,
Kış ayazına yeter karşında...
*
Gönlü kaplayan sis miymiş meğer?
İçi ısıtan his miymiş eğer?
Bir kaç buğulu koku hanede,
Huzur bulmaya yeter sinede...
*
Yürek sızlatan gam mıymış meğer?
Buğu bağlayan cam mıymış eğer?
Bir kaç berrak renk bahçe yolunda,
Neşe dolmaya yeter sonunda...
*
Sönmüş sanılan kül müymüş meğer?
Demle açılan gül müymüş eğer?
Bir kaç samimi kelam yar ile,
Şifa olmaya yeter har ile...
*
İçten kemiren dert miymiş meğer?
Sözü dosdoğru mert miymiş eğer?
Bir kaç bardak çay meydan yerinde,
Yolcu kalkmaya yeter serinde...
*
Sinede yanan köz müymüş meğer?
Dilden dökülen söz müymüş eğer?
Bir kaç kaşık ses sofa köşede,
Konuk gülmeye yeter neşede...
*
Dudakta kalan iz miymiş meğer?
Buğuda saklı giz miymiş eğer?
Bir kaç sakin an sahil boyunda,
Ozan yazmaya yeter koyunda...
*
Yüreği saran kor muymuş meğer?
Bardakta kızıl nar mıymış eğer?
Bir kaç hoş sohbet güzel diyarda,
Yoldaş kalmaya yeter baharda...