Yine hasretini verdi yar bana.
Özlem bağrım delse duyan değilim.
Yar hayali filiz sürdü her yana.
Semada iz süren şahin değilim.
Kolay değil bulup yitirmek eşi.
Hasretlik karartır doğan güneşi.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Yüregine saglık dost..Her satırı ayrı bir zevk.Sevgi ve selamlar.
Güzel dizelerinizi kutlarım..Selam ve Sevgilerimle
Yine hasretini verdi yar bana.
Özlem bağrım delse duyan değilim.
Yar hayali filiz sürdü her yana.
Semada iz süren şahin değilim.
Kolay değil bulup yitirmek eşi.
Hasretlik karartır doğan güneşi.
Yine havalandı gönlümün kuşu.
Konar daldan dala çoban değilim.
Gönül aşka yanma, eğlen, ol rahat.
Her dileğe cevaz vermez bu hayat.
Yaşam bazen düğün, bazen bir ağıt.
Geçer gider ömür sayan değilim.
Artık bir Leyla’ya verdim sevgimi.
Verdiğim söz bağlar bütün bendimi.
Sığırtmaç yitirdim aşkla kendimi.
Olsam Mecnun bile cayan değilim.
Şiir; duygusuyla, ölçüsüyle, tarzıyla usta işi bir eserdi. Yine usta kalemini konuşturmuşsunuz.
En önemlisi, Sizi okumak başka bir güzel şair dostum.
Yüreğiniz dert görmesin.
Sevgi ve saygılarımı sunarım,
selamlar .
Konu sevda olunca yürek kaleme böyle güzel ötesi hafif sitemli akıyor sanırım....ozanca bir anlatım ağbi yüreğine sağlık....duygularına sağlık umut ve dua odurki gönlün hiç yorulmasın....
sakine aydın
Sen caymazsın dostum, caymazsın da/ Ama Leylâlara güveni yitirmeye başladık..:)
Tebrikler.
Selam ve sevgiler
(Erzincan)
zevkle okunuyor ....kutluyorum...
sevgilerimle..
değerli dostum bu eserinizden dolayı zizi kutlarım inşallah o leylâda mevlayı bulursunuz her anınız şen ve dem olsun.
Mecnun olduktan sonra cayabilir mi insan kendi elinde midir vazgeçmek...
Tebriklerimle abi. Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta