Herkesten çok tanıdığını sandığın seni, sen bile an gelir tanıyamazsın. Taşıyamazsın içinde birikmiş öfkeleri,
barındıramazsın bedeninde başka izleri,
beynine işleyen başka benlikler varken çözemezsin kendini.
An gelir suçlusun yaşadıklarına dair, yargılayan seni yine sen!
İdam sehpasını çekersin ayaklarına, ilmeği boynuna sen geçirirsin yine.
Hesaplaşırsın geçmişin izleriyle kanlı bıçaklı.
Yüzleşirsin benliğinle ters düşer düşüncelerin o an sana.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




güzel bir deneme okumanın keyfiyle yüreğinizi kutluyorum... saygılarımla....
yoruldum yorgunum fazla gidemem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta