Bir çarpışma gibiydi herşey.
Ben taklamı çoktan atmıştım.
Kulaklarımdaki çınlamalar arasında ismimi söyleyen bir ses.
Bulamayacağın endişesiyle boğuşmaktı bendeki.
O an öleceğim an sandığımda, değildi.
O an sadece seni özlediğim andı...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta