Çarpıldık İşte Şiiri - Pınar Alkan

Kendi kalbinde herkese yer açtığın için,
herkesin de seni oraya koyacağını sandın.
Oysa bazıları geldi, ısındı, sonra çekip gitti.
Bazıları adını bile hatırlamadı.
En çok sen kırıldın.
Çünkü en çok sen inandın.
İnsan en çok insana çarpıyor.
Şifayı da ondan buluyor, yarayı da.
Biri gelir, dağılmış parçalarını sabırla toplar.
Öteki gelir, tam “İyileştim.” derken seni yeniden dağıtır.
Aynı insandan hem şifa görürsün hem yara alırsın.
Bu yüzden insanla yürümek biraz cesaret, biraz da göze almaktır.
Herkesi kendin gibi sandın.
Sen söz verdiysen tutarsın sandın.
Sen aramadığında merak edersin, onlar da eder sandın.
Sen “İyiyim.” demeyip sessizce ağlıyorsan, onlar da içini açar sandın.
Ama herkes sen değilmiş.
Bunu geç öğrenince insan, en çok kendi kalbinden yara alıyor.
Bu yüzden artık herkese kalbinin ortasını verme.
Bazı insanlara sadece kapının eşiğini göster.
Bazılarına ise bir tebessüm yeter.
Çünkü sen kırıldığında seni toparlayacak olan yine sensin.
Gece üçte gözlerine uykuyu getirecek olan da…
Önce kendine iyi bir insan ol.
Biliyor musun?
Seni yarı yolda bırakanlar yüzünden insanlardan vazgeçme.
Çünkü bir gün öyle biri çıkar ki karşına;
yüz kişinin açtığı yarayı tek bir cümlesiyle hafifletir.
“Buradayım.” diyen bir ses…
“Seni anlıyorum.” diyen bir yürek…
“Yoruldun, biliyorum.” diyen bir cümle…
İşte o zaman anlarsın: Değmiş.
Sen kimse için ikinci seçenek olma.
“Uygun olursa” hatırlanan insan olma.
Seni seçenleri seç.
Seni görenleri gör.
Gerisi, kendi yokluğunda sessizce kaybolup gider.
Kendi kalbinde herkese yer verme.
Önce kendine yer aç.
Çünkü bu dünyada senin gibi bir tane daha yok.
Sana gerçekten değer verecek insanlar, sen kendine döndüğünde seni bulur.
Sonuç :(
Kendi kalbindeki iyiliği, herkesin kalbinde var sanırsan en çok sen kırılırsın.
Çünkü sen insanları kendi vicdanınla ölçersin; oysa herkes aynı vicdanı taşımaz.
İyiliğini kaybetme.
Ama onu hak etmeyenlerin önüne de serme.
Kalbini kapatma.
Sadece anahtarını kimin taşıyacağını
iyi seç.
Çünkü gerçek değer, herkese yetişebilmekte değil; değerini bilen insanlarla aynı yolu yürüyebilmektedir.
En önemlisi…
İyi kalpli olmak, herkese güvenmek değildir.
Merhametli olmak,
kendinden vazgeçmek değildir.
Kalbini korumak bencillik değil, kendine duyduğun saygıdır.
Çünkü insan, önce kendi kalbine sahip çıktığında, gerçekten sevilmeyi hak eden insanları da tanır.
Hayatın en büyük dersi şudur:
Kalbini herkese açmak değil,
o kalbe kimin girmeyi hak ettiğini öğrenmektir…✒️🕊️