Çaresizliği yaratılıyordu insanın.
Çaresiz bırakılıyordu insanlar.
Sevmek yasaklanıyordu.
Sen benim emrettiklerimi seveceksin deniliyordu.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bugün servisle işten eve dönerken ana cadde üzerinde Sağlık Bakanlığı' nın bir reklamı dikkatimi çekti..''Sevgi şifadır'' deniyordu veya buna benzer bir söz...Gerçekten ben de sevginin birçok derde derman olduğuna inananlardanım..Ama eğer bulabilirsek o sevgiyi. İşte bulamadığımız anların adı çaresizliktir..ki yaşanılacak en kötü anlardandır. Yokların, olmazların sesidir. Görüntüsüdür. Çaresizliğin çözümü sevgi olur mu acaba. Yeter mi diye düşünmektende kendimi alamadım..
Eskiden masalları ne çok severdik. Aslında şimdi de seviyorum. Çünkü ben o masallarda hiç çaresiz kalmıyorum..
En güzeli dileyerek dokunduğunuz konuyu anlatımdaki başarınızı kutluyorum. Çarelerintükenmediği bir dünyada yaşamak umuduyla diyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta