Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Sessizce silindi izleri.
Kapının eşiğinde bıraktı sesimin gölgesini.
Ben ki gidenlerin ardından hep eksilen tarafım,
Bir odanın tam ortasında, kendi içime düşerek çoğalırım.
Kime dokunsa elim, bir vedaya dönüşür zaman.
Rüzgâr bile kendi evini ararken,
Benim çatımda kırılır benden çalınan her can.
Göğsümde taşıdığım o eski, unutulmuş ağrı;
Ne zaman bir gülü koklasam, dikenine yenilir.
Herkes kendi hikâyesine bir isim ararken,
Benim hikâyem sadece susar ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!