Sessizce silindi izleri.
Kapının eşiğinde bıraktı sesimin gölgesini.
Ben ki gidenlerin ardından hep eksilen tarafım,
Bir odanın tam ortasında, kendi içime düşerek çoğalırım.
Kime dokunsa elim, bir vedaya dönüşür zaman.
Rüzgâr bile kendi evini ararken,
Benim çatımda kırılır benden çalınan her can.
Göğsümde taşıdığım o eski, unutulmuş ağrı;
Ne zaman bir gülü koklasam, dikenine yenilir.
Herkes kendi hikâyesine bir isim ararken,
Benim hikâyem sadece susarak bilinir.
Bir hüznü diğerine ilikleyip duruyorum ...
Sessizce silindi izleri.
Kapının eşiğinde bıraktı sesimin gölgesini.
Ben ki gidenlerin ardından hep eksilen tarafım,
Bir odanın tam ortasında, kendi içime düşerek çoğalırım.
Kime dokunsa elim, bir vedaya dönüşür zaman.
Rüzgâr bile kendi evini ararken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!