Canımsın 1 Şiiri - Gülsüm Güven

Gülsüm Güven
20

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Canımsın 1

Seni, yazdan bir gece yarısı,şiirlerinin aydınlığında tanıdım
Beklerken, zaman çarkında öğütüldü heyecanlar, ben baş aşağı kaldım
Otobüslerin motor seslerine karışan renkli bir uçurtmaydı yüreğim.
İpi, senin hiç tutmadığım uzak ellerinde, ben ha düştüm ha düşeceğim.

“Tabi ki seni de kıskanalım. Hem de en çok seni kıskanalım”
Demiş miydin? Yoksa bir masal mıydı, sen söyledin de ben yazdım.
Düşlerim zincirleme kazalarda haykırışlar kan revan
Gözlerinde utançlara saklı sevmeler,
Her yanım yapış yapış yalan.

Hiç istememiştim itilip kakılan çocukluğumu yeniden
Şimdi bana çocuk umutlarım gerek , aşkı hiç bilmeyen
Hayır, sözümü geri aldım. Ağlayacağım. Duyma sen.
Dinleme beni, yorulma sakın,
Biliyorum çok yorgunsun zaten.

Sevmelerimi bilmedin .. Bırakmadın ki seveyim.
Sensizlik, pasaklıydı berbattı,
Sevdam uzağında ekşidi, küflere yattı
Anlamadın neyleyim

Yalnızlığı çirkefe buladım, kana boyadım şimdi,
Bana bakıyor karşı duvardan
Ve ben.. sözümü tutmadım
Ağlıyorum hiç durmadan, utanmadan

Bırak seveyim, hadi seni seveyim cadı büyüleri bozulsun.
Kıskansın sevgimi başımda esen kavak yelleri,
Hani karındım ben, hadi bırak ellerim sana dokunup bahar koksun.
Bırak seni seveyim n’olursun.

Şımartsan beni, nazlansam kalbinin atışlarında
Hiç konuşmasam şiir olsam bana uzanışlarında
Yollara değil ki isyanım, ya da seni benden ayıranlara
Sende ki uzaklar nasıl da yakıyor içimi bilemezsin.

Bir sevda takıldı geç zamanlarıma
Yoktu okuma yazması,sağır ve dilsizdi
Ne söyledi ne dinledi
Büsbütün sarıldı yüreğim,ruhum,bedenim korkulara
Büsbütün dağıldı,saçıldı sevdam toplayamaz oldum

“Üstelik bununla da kalmayıp, bende seni seviyorum.
Valla çok seviyorum.”
Bunu sen mi yazmıştın. Ben mi uydurdum.
Bir gidiş gittin. Sonrasında tek ben söyledim ben duydum.

Yasak kapılarına yaslandım, ıslandım boranlarda
Kirlendi üşüdü sevdam, çıplak kaldım,
Küçüldü yüreğim gözlerinde, aşağılandım
Çılgın bekleyişlerde komiktim, dengesizdim
Çabalarım saçmalık,ben gereksizdim,
Kah umudum yüreklendirdi, çaldım kapını
Kah kovulmalardan yıldım korkulu karanlıklara sığındım
Sonun da astım duymadığın haykırışlarımı kapına
Yumdum gözlerimi gizli alaylarına
Şimdi bende emniyette bir ben, tek başına
Umudun kesildiği yerdeyim.
Ben alışamadım sana, anlamadım
Önemi yok, sen de beni anlama.

Oysa içim seni nasıl da istiyor, nasıl çekiyor canım, bilemezsin
Kıyamadığımsın, kendimden bile sakındığım...
Geç bulduğum, yitirmekten korkup, korkularda yitirdiğim
Aşkım, ruhum, sevdam CANIMSIN.

Gülsüm Güven
Kayıt Tarihi : 15.1.2001 10:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahmet Yalçın
    Ahmet Yalçın

    fırsat buldukça ve yüreğim darlandıkça okuduğum şiirlerden biri.o güzel yüreğine sağlık hocam

  • Mehmet Nurettin Pektaş
    Mehmet Nurettin Pektaş

    gülsüm çok ahrıka yuregıne saglık kıtabında okumustum ama yenıden okumaktan yıne buyuk keyıf aldım

TÜM YORUMLAR (2)