parmağımı kesseler kalbim ağrıyor
rüyada geçmişi gösterseler anılar
hayaline dokunduğum düşler kanıyor dostum
zaman su gibi akarken tutamadığım saatler
içimde bir şeyler, kimsesiz biriyle beraber
sevdiğim kalpler zamansız ağlıyor dostum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta