Tanrı insanı yarattı etten, kemikten
Acıya dayanırız da açlığa değil
İş, aş, ya çocukların okulu
Nelere göğüs germeyiz ki,
Aliağa’dayız, ekmek derdindeyiz
Yüreğimiz çelik, metal işçisiyiz, dostuz
Kentin atığını, sayarız, dökeriz
Hurda demir geçer ellerimizden
Paslıdır, kimi kızıl, kimi kahverengi
Cevher gelir topraktan
Ark ocağı, fırın çalışır, cehennemdir
Demiri yakarız kömürle
Çelik olur, bükülmez
Taşırız, elimizde örgü eldiven
Potaya düşer, ateşten su olur çelik
Çalışırız yirmi dört saat
Çalışırız sırt sırta,
Terimiz alevdir, terimiz helal,
Tanrı kızmış olmalı nedense
İş kazası, fıtrat dediler
Alev topu, kor yüzümüzde
Ortalık yangın yeri, mahşer
Dayanırız otuz altı buçuğa da
Alev iki bin derece,
Saçımız, yüzümüz, alevle bir
Kibrit oluruz, yanarız sırt sırta,
Fatih, Barış, Orhan
Manisa, Kırıkkale, Erzurum’dan
Kimi otuzlu, kimi kırklı yaşlarda
Adları puantajda on sekiz can
Onlarca işçi yanar bugün
Binlercesi sırada bekler
Piyasa bu, can çelikten ucuz
Bu sömürü, bu sistem, bu çark
Sürmemeli insanlıktan çıkarak
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 12:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aliağa Demir-Çelik fabrikasında patlama,




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!