Çalışma Odası Şiiri - Erhan Erbay

Bir Hukukçunun ardındayım,
Dinledim, güzel insan, yiğit insan
Hâkimlik yapmış, dolaşmış Anadolu’yu
Yurt insanı, bilmiş köylüyü, kentliyi,
Adaletin terazisinden sapmamış,
Tanışabilseydim, bir sohbet, keşke,
Atilla Kaya beyefendinin çalışma odası
Oda, aydınlığıyla karşılıyor bizi
Sanma ki sadece güneş ışığı bu aydınlık
Düşüncedir, varlıktır, sorgulamaktır
Kendisi yok fakat güveniyorsunuz ona,
Kitaplar sıralı, düzenli,
Kâğıtlar, defterler, kollu kalemtraş
Güler yüzlü kitaplar, “hoş geldiniz” diyor,
Sadece hukuk mu, yok yanılırsın
İnsanı okumuş, tanrıyı, gizemi,
Platon’dan itibaren kim ne düşünmüşse
Kitaplığın raflarında, günümüze değin
İşte orada "Devlet", "Leviathan",
Alt rafta Mustafa Kemal'in "Nutuk"
Roman, şiir, leziz edebiyat
Okunmuş eskitilmiş, sayfalar
Bir not düşmüş paragrafın yanı,
Kırmızı kalemle el yazısıyla
Sorar filozofa, “doğru yaşadığını nasıl bilebilirsin”
Bir başka not mesela, kızmış belli,
“Tanrı görmüyor mu insana yapılan eziyeti”
Her kitapta ayrı bir dünya bulmuş
Her sözcükte kendine eklemiş,
Kendi yok, bir kitap hediye etti bana
Nasıl değerli, anlatamam,
Duvarında takvimi var, zaman en değerli şey
Birkaç fotoğraf, aile, arkadaşlar
Masanın köşesinde tek dal bir gül, kurumuş
Mavi kartında “Mübeccel …” yazıyor,
Yüreğinden sızmış, kırmızı olmuş,
Hukukçunun hayatı, elini neye atsan
Yaşanmışlık, duygu, düşünce, itiraz
Odanın havası dostluk kokuyor
Oda sarar seni, yılların birikimi var
Çıkasın gelmez odadan, insanlığını tadarsın