Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
bu güzel eserlere imza atan kalemi kutluyor başarılarının devamını diliyor saygılar sunuyorum
Yüreklerde sevgi yoksa aşkta olamaz insan önce sevmeyi bilecek ki aşkı bilebilsin sevip aşkı yaşamak güzel bir duygu olmakla beraber acıda verebilir ama asla aşkının esiri olmamak gerekir her iki dünyanın sorumluluğunu bilerek yaşamak çok güzeldir sende sevki sevilesin sadece kendini sevip beğenip kendin için yaşamamalı buda çok acıdır sevmenin ve sevginin asla zararı olmadı olmazda haksa her yerde her kalemde vardır her daim sevelim sevilelim aşk budur .Kaleminizi kutlarım .Saygılarımla.
Senin aşk dediğin marazlı gülüm
Eninde sonunda yatağa düşer!
Aşk ateşi sırdır a nazlı gülüm
Yâr demeden daha, dil, dudak pişer
__________ Yürek sesiniz daim olsun üstat ne güzel dizeler kutluyorum .. büyük bir beğeniyle okudum .Saygılarımla++
Eh aşk ehline aşk sorulmz- aşk değil mi bizi var eden- ne kadar güzeldi ustat- yüreğine emeğine sağlık.. saygılar...
Senin aşk dediğin marazlı gülüm
Eninde sonunda yatağa düşer!
Aşk ateşi sırdır a nazlı gülüm
Yâr demeden daha, dil, dudak pişer
Şeytanda ateştir, aşkta ateştir
Sanma ki her ateş aynıdır, eştir
Kimi hakka muti, kimi serkeştir
Seçip uyandırır, birini beşer -- Hocam sevgi yüreğiniz olduğunu şiirinizden anlıyabiliyoruz o dörtlükler aşkın ateşi gibi yüreğinizi yürekten kutluyorum , saygılar sunuyorum
Osman bey.
Aşkı hakikiyi tam tamına anlatan çok harika bir şiir sizi tebrik ediyorum.
Selamlar.
Sabaha gelen çok güzel bir şiirdi.. Ateşin yakmadığı yer mi var.. Beğeniyle okudum.. Yüreğinize sağlık..Saygılar.
Ah Evvahi! Herkes senin gibi mi?
Aşk yolunun canfeda garibi mi?
Bela-yı aşk her derdin tabibi mi?
Cahile söyleme, vallahi şaşar!
Çok güzel bir hece çalışması; tebrikler... Şiirde yaşamak böyle olur; ateş yakabilir mi? 10 puan +ant. Sevgiyle...
yüreğine sağlık üstad
Ayaklar son iki dizede değişmiş. Eşer ve beşer lerle uyum sağlayabilirdi. genel olarak çok beğendim. Yolunuz açık olsun. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta