Çamur Şiiri - Sibel Orhan

Su toprağa değer,
Akışkan bir hafıza örülür parmak uçlarımda.
Sıçrarsa paçaya,
Korkutmasın lekesi.
Kurur; hafif bir toz olur, dökülür gider.
Değerse kaydırır;
Bitkilerin köküne dantel örtü.
Aşa olur çanak, kap
Lastikli ayakkabılara yapışır çamur,
Su içtiğim destinin busesi
Samanla karışınca damın örtüsü,
Çatlayan yerlere merhem, yaraya deva.
Islakken ağır,
Kuruyunca yükünü atan bir ferahlık...
Sıçrayan leke geçici,
Bize kalan duru su, ham toprak.