Kaybettik ....
Yıkıldı babil , harab oldu asma bahçelerin bir ben kaldım viran olmuş sırça köşkünde .... Ellerinde saklıydı umut ama kayboluyordu üşüdüğünde ... Her eylül zamanı geldiğinde ve zemheri düştüğünde , bana seni hatırlatır sararmış ağacımdan düşen yapraklar ... Öyleki her bir yaprak bir günü temsil ediyordu , kalan ömrüm gibi onlarda bitiyordu...
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta