Kaybettik ....
Yıkıldı babil , harab oldu asma bahçelerin bir ben kaldım viran olmuş sırça köşkünde .... Ellerinde saklıydı umut ama kayboluyordu üşüdüğünde ... Her eylül zamanı geldiğinde ve zemheri düştüğünde , bana seni hatırlatır sararmış ağacımdan düşen yapraklar ... Öyleki her bir yaprak bir günü temsil ediyordu , kalan ömrüm gibi onlarda bitiyordu...
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 12:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!